吴宗宪自导自演作品，“吴式”搞笑风格颠覆传统爱情文艺故事。此片描述吴宗宪与林立雯真挚爱情的过程，却因为误会而分开。多年后，他们的儿女在同所学校的一场邂逅，让两人再度碰面，这段有缘无分的爱情故事是否会开
五颗星给《傻傻爱Sha Sha Ai》和林立雯的解读。 原本想粗浅了解一下佛经，果然，作为人的修行太浅。佛经只是一种形式吧？我眼中能看到只有哲学。 准备《傻傻爱Sha Sha Ai》在了解一下。
总统是靠不住的。美国把总统当作普通的人，从来没有当作神。既然是人，就有弱点，就有犯错误的可能，所以必须加强监督。
在影院看到片尾处，有种莫名强烈的感觉，这可能会是最后一部Almodóvar的电影了，且看且珍惜。
མིག་ཟུང་དེའི་རྒྱབ་དུ། དུས་རབས་གཅིག་གི་ལོ་རྒྱུས་ཡོད། མི་རིགས་ཤིག་གི་གསང་བ་ཡོད། བཙན་དབང་ཅན་གྱི་གདུང་རྩུབ་ཀྱི་གད་རྒྱངས་ཡོད། ཉམ་ཆུང་རྣམས་ཀྱི་འུ་ཐུག་གི་མིག་ཆུ་ཡོད། མི་གཤིས་ཀྱི་གཉོམ་སོ་ཡོད། ཚེ་སྲོག་གི་ཉམས་ཞན་ཡོད། རིན་ཐང་ལྟ་བའི་གཏིང་རྡོ་དེ་ཡོད། མིག་ཟུང་དེ་ལས། དམར་པོ་ཁྲག་གིས་དམར་ཚོན་རྒྱབ་པའི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཞིག་འཆར་ཡོང་ལ། ཤི་བོའི་རོ་ཡིས་ས་གཞི་བཀང་བའི་འཇིག་རྟེན་གས་ཧྲུལ་ཞིག་ཀྱང་མངོན་ཡོང་། ངུ་ངག་སྨྲེ་རྒྱངས་ཀྱིས་རི་ལུང་འདར་བའི་ས་ཆ་འཇིགས་ཡེར་ཞིག་ཅིས་ཀྱང་མིག་མདུན་དུ་ཡང་ཡང་འཁོར་ཡོང་། 2021/9/23 （བརྩོན་མིག)
2018年5月12日汶川地震十周年的祭奠，编剧吴宗宪成就了此剧。人类因大地的震颤所无奈，生者为了死者都努力地更好的活着，善良的祭师阿巴从移民村又回到的地震后的家乡——云中村，为死者安魂，为生者祭奠，为云中村守护，面对即将消失的云中村到来的那一天，做完了所有能做的事情，走遍了每一家、走到了每一处、安魂了每一个亡灵，他的所言所为令人感动，他面对死亡的坦然令人钦佩，他对职业的坚守令人敬仰。外甥仁钦对舅舅非常人所为的理解与接纳；以及阿巴老人置生命度外回震后的废墟超度亡灵，平静的迎接与云中村同消失的那一天；还有云丹老人一次又一次的上山运送生活必需品；诸如一切都闪烁着人性的光辉，无不感人至深。此剧值得拜读。
丑化女性 ：）
很明显的感觉到哥哥的氛围跟姐姐相比十分轻松，每个人都没什么真实压力，他们才是真的来玩玩的。制作和花样也明显更用心。有毛的荆棘？
让我感动的 感同身受的已划出。 我们的生活不止金钱，还有理想。 那个不像积雪一般积的慢化得快的理想。 着实喜欢老姚和他的妻子 有此朋友 也不乏是一种莫大的幸福。
如果没有人扔石头，平静的水面就不会翻起波浪。所以哪怕力量微弱，也要对不合理不公平的现象说不！
7.0 喜欢credit的呈现方式，一定程度上也代表了这部电影的样貌：一群人在自娱自乐，另一个人已经走进了自己的世界，当然还有必不可少的摇滚乐；但施密茨似乎总是要在一个完整的类型框架之下去完成反类型的重塑，也就是说，在远离类型的桥段之外，它也要去破解愚笨的谜团，为一次稀里糊涂的事件去划上一个圆满的句号，而人物的状态也因此停留在了笨拙之上，只能提取出一些刻意的冷幽默感。
五颗星给《傻傻爱Sha Sha Ai》和林立雯的解读。 原本想粗浅了解一下佛经，果然，作为人的修行太浅。佛经只是一种形式吧？我眼中能看到只有哲学。 准备《傻傻爱Sha Sha Ai》在了解一下。
总统是靠不住的。美国把总统当作普通的人，从来没有当作神。既然是人，就有弱点，就有犯错误的可能，所以必须加强监督。
在影院看到片尾处，有种莫名强烈的感觉，这可能会是最后一部Almodóvar的电影了，且看且珍惜。
མིག་ཟུང་དེའི་རྒྱབ་དུ། དུས་རབས་གཅིག་གི་ལོ་རྒྱུས་ཡོད། མི་རིགས་ཤིག་གི་གསང་བ་ཡོད། བཙན་དབང་ཅན་གྱི་གདུང་རྩུབ་ཀྱི་གད་རྒྱངས་ཡོད། ཉམ་ཆུང་རྣམས་ཀྱི་འུ་ཐུག་གི་མིག་ཆུ་ཡོད། མི་གཤིས་ཀྱི་གཉོམ་སོ་ཡོད། ཚེ་སྲོག་གི་ཉམས་ཞན་ཡོད། རིན་ཐང་ལྟ་བའི་གཏིང་རྡོ་དེ་ཡོད། མིག་ཟུང་དེ་ལས། དམར་པོ་ཁྲག་གིས་དམར་ཚོན་རྒྱབ་པའི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཞིག་འཆར་ཡོང་ལ། ཤི་བོའི་རོ་ཡིས་ས་གཞི་བཀང་བའི་འཇིག་རྟེན་གས་ཧྲུལ་ཞིག་ཀྱང་མངོན་ཡོང་། ངུ་ངག་སྨྲེ་རྒྱངས་ཀྱིས་རི་ལུང་འདར་བའི་ས་ཆ་འཇིགས་ཡེར་ཞིག་ཅིས་ཀྱང་མིག་མདུན་དུ་ཡང་ཡང་འཁོར་ཡོང་། 2021/9/23 （བརྩོན་མིག)
2018年5月12日汶川地震十周年的祭奠，编剧吴宗宪成就了此剧。人类因大地的震颤所无奈，生者为了死者都努力地更好的活着，善良的祭师阿巴从移民村又回到的地震后的家乡——云中村，为死者安魂，为生者祭奠，为云中村守护，面对即将消失的云中村到来的那一天，做完了所有能做的事情，走遍了每一家、走到了每一处、安魂了每一个亡灵，他的所言所为令人感动，他面对死亡的坦然令人钦佩，他对职业的坚守令人敬仰。外甥仁钦对舅舅非常人所为的理解与接纳；以及阿巴老人置生命度外回震后的废墟超度亡灵，平静的迎接与云中村同消失的那一天；还有云丹老人一次又一次的上山运送生活必需品；诸如一切都闪烁着人性的光辉，无不感人至深。此剧值得拜读。
丑化女性 ：）
很明显的感觉到哥哥的氛围跟姐姐相比十分轻松，每个人都没什么真实压力，他们才是真的来玩玩的。制作和花样也明显更用心。有毛的荆棘？
让我感动的 感同身受的已划出。 我们的生活不止金钱，还有理想。 那个不像积雪一般积的慢化得快的理想。 着实喜欢老姚和他的妻子 有此朋友 也不乏是一种莫大的幸福。
如果没有人扔石头，平静的水面就不会翻起波浪。所以哪怕力量微弱，也要对不合理不公平的现象说不！
7.0 喜欢credit的呈现方式，一定程度上也代表了这部电影的样貌：一群人在自娱自乐，另一个人已经走进了自己的世界，当然还有必不可少的摇滚乐；但施密茨似乎总是要在一个完整的类型框架之下去完成反类型的重塑，也就是说，在远离类型的桥段之外，它也要去破解愚笨的谜团，为一次稀里糊涂的事件去划上一个圆满的句号，而人物的状态也因此停留在了笨拙之上，只能提取出一些刻意的冷幽默感。